En dan is het zo ver, je gaat trouwen

Door corset op donderdag 9 oktober 2014 10:35 - Reacties (17)
Categorie: -, Views: 5.345

Wat een apart gevoel. 2,5-3 weken geleden besloten trouwplannen te maken, en dan over een week is het zover. Alles is geregeld, iedereen uitgenodigd, vakantie geboekt.

Laat ik even terug gaan in de tijd. 1,5 jaar geleden. Familie lid krijgt te horen dat hij kanker heeft. Behandelingen beginnen, alles lijkt goed te gaan tot de eerste scans. Tumoren zijn door gegroeid, er wordt over gegaan op een andere chemo.
Deze sloeg niet aan, en had meer bijwerkingen dan resultaat.

Nu 1,5 jaar verder. Niks aangeslagen, veel uitzaaingen en nog kort te leven. Dus de bruiloft vroeg geplanned, en daarom in een zeer kort termijn alles geregeld.

En hoe voel je je dan erbij vragen veel mensen in mijn omgeving. En het enige wat ik kan zeggen, "raar".
Aan de ene kant zo blij dat ik ga trouwen met de vrouw van mijn dromen, en aan de andere kant toch somber, wetend dat dit een van de laatste dingen is die die persoon gaat meemaken.

Ik ben zo blij dat we veel steun ontvangen van mensen, van de trouwlocatie tot de fotograaf, allemaal denken ze mee om dit zo goed mogelijk te laten lopen.

We gaan er de dag van maken die we altijd al wilden, we gaan ervoor zorgen dat iedereen (maar vooral wij) een geweldig moment beleven. Maar toch, ondanks deze positieve gedachte, blijf het in je achterhoofd spoken. De gedachte "We gaan ervoor zorgen dat hij een geweldige dag heeft, dat hij terug kijkt en ziet dat het goed was". En dat is de gedachte die ik vast probeer te houden.